40589 wejść
|
Strona w budowie - przepraszamy... Śmigłowce:
- Agusta A109 E Power
Dane techniczne śmigłowca:
Długość (z rotorem w ruchu/bez): 13040 mm/ 11110 mm
Wysokość: 3500 mm
Masa: 1576 kg
Maksymalna masa: 2850 kg (w przypadku pracy z ładunkiem podwieszonym pod śmigłowcem 3000 kg)
Masa maksymalnego ładunku użytecznego: 1274 kg
Silnik: 2 x P&W PW-206C / Turbomeca Arrius 2K1
Moc silnika:
- dopuszczalna do stałej pracy: 2 x 423kW / 426kW (2 silniki), 417 kW (1 silnik)
- do startu (5 minut): 2 x 477kW / 500kW
- maksymalna awaryjna (1/2 silniki): 478kW / 671kW
Zapas paliwa: 3 cells (605 litrów), 4 cells (710 litrów), 5 cells (870 litrów)
Maksymalna prędkość podróżna: 285km/h
Prędkość maksymalna: 311 km/h
Prędkość wznoszenia: 9.8m/s
Pułap praktyczny: 5970 m
Zasięg: (160 US gal): 660km
Długośc lotu: (160 US gal): 3.27 godziny
A 109A jest używany przede wszystkim jako lekki śmigłowiec pasażerski, ale wykorzystuje się go również w lotniczym pogotowiu ratunkowym, a także jako śmigłowiec rozpoznawczy do celów obserwacyjnych, a w lotnictwie wojskowym jest używany na obszarach położonych na dużych wysokościach i gorących strefach klimatycznych. Łącznie wyprodukowano ok. 250 egzemplarzy w różnych wersjach.
- PZL Mi-2 i Mi-2 Plus
Śmigłowiec PZL Mi-2, noszący oznaczenie kodowe NATO "Hoplite", wywodzi się od radzieckiego śmigłowca Mi-2, zaprojektowanego przez biuro konstrukcyjne Michała Milla. Przygotowany jako następca Mi-1, został oblatany we wrześniu 1961. Później zbudowano jeszcze dwa prototypy, zanim w styczniu 1964 zawarto umowę licencyjną z Polską, na mocy której wyłączność produkcji z prawem wprowadzania modyfikacji po pięciu latach od jej rozpoczęcia otrzymały zakłady WSK PZL-Świdnik. Pierwszy całkowicie zbudowany w Polsce Mi-2 został oblatany dopiero w listopadzie 1965. Od tego czasy w PZL-Świdnik wyprodukowano ponad 5400 śmigłowców Mi-2 różnych wersji.
Śmigłowiec Mi-2 miał konwencjonalną konstrukcję: zwarty kadłub z belką ogonową, trójłopatowy wirnik główny i dwułopatowy wirnik tylny. Napęd stanowiły dwa turbinowe silniki zainstalowane nad kabiną. Maszyna miała trójpunktowe, stałe podwozie. Pierwsza wersja ogólnego przeznaczenia Mi-2T to śmigłowiec z miejscami dla 6-8 osób. Siedzenia można łatwo wyjmować, tworząc przestrzeń do przewozu ładunku o masie do 700 kg. W wersji sanitarnej Mi-2T kabina mieści cztery nosze i jedną osobę personelu medycznego, a wersji Mi-2SR - dwoje noszy i dwóch rannych w pozycji siedzącej. Śmigłowiec może również przewozić ładunki zewnętrzne o wadze do 800 kg, podwieszane na specjalnych uchwytach. Jest to maksymalny udźwig Mi-2. Wersja Mi-2P ma bardziej komfortowe wyposażenie kabiny do przewozu sześciu osób.
Poza zadaniami cywilnymi - transportowymi, agrolotniczymi, fotogrametrycznymi, treningowymi, a także obejmującymi transmisje telewizyjne - wiele śmigłowców Mi-2 zostało zastosowanych w lotnictwie wojskowym, służąc jako maszyny obserwacyjno - poszukiwawcze (wyposażone w wyciągarkę o udźwigu 260 kg) i szkolno - treningowe Mi-2Sz (inaczej Mi-2U). Inne zadania wojskowe są wykonywane przez specjalistyczne wersje: Mi-2RM - śmigłowiec ratownictwa morskiego; Mi-2URN - uzbrojony w dwie 16-lufowe wyrzutnie Mars-2 do odpalania 57 mm npr S-5K i S-5M; Mi-2US - śmigłowiec bezpośredniego wsparcia ze stałym działkiem kal. 23 mm NS-23KM i 4 km kal. 7,62 mm PKT na specjalnych bocznych wysięgnikach po obu stronach kadłuba; Mi-2URP - śmigłowiec do zwalczania czołgów z czterema kpr 9M14M Malutka-M na wyrzutniach zainstalowanych po obu stronach kadłuba i z czterema rakietami zapasowymi, przewożonymi w kabinie. Śmigłowce ostatniej wersji Mi-2URS były uzbrojone w 4 kpr powietrze-powietrze 9M32M Strzała-2M do walki ze śmigłowcami.
Śmigłowiec Mi-2 (popularnie nazwany w Polsce "czajnikiem") oraz jego najnowsza wersja PZL Mi-2 plus jest lekkim, dwusilnikowym, wielozadaniowym śmigłowcem z pojedynczym wirnikiem nośnym. Podwójne sterowanie i przyrządy dla drugiego pilota są dostępne opcjonalnie (loty szkolne). Śmigłowiec posiada przegubowy trzyłopatowy wirnik nośny i dwułopatowe metalowe śmigło ogonowe. Łopaty wirnika nośnego Mi-2 są metalowe, PZL Mi-2 plus kompozytowe. Wszystkie łopaty posiadają elektryczną instalację przeciwoblodzeniową.
Śmigłowiec Mi-2 jest napędzany dwoma silnikami GTD-350W o mocy startowej 425 KM (313 kW), PZL Mi-2 plus dwoma silnikami GTD-350W2 o mocy startowej i nadzwyczajnej 435KM (319.9 kW).
Silniki napędzają oddzielnie przekładnię główną, która redukuje prędkość obrotową wałów silników i napędza wirnik nośny, śmigło ogonowe, wentylator, agregaty instalacji hydraulicznej, elektrycznej i pneumatycznej (instalacja hamulcowa). Układ sterowania wirnikiem nosnym wspomagany jest poprzez instalację hydrauliczną. Podwozie posiada samonastawne dwukołowe podwozie przednie i hamulce podwozia głównego.
Jedne przesuwne i dwoje otwieranych drzwi zapewniają łatwy dostęp do kabiny.
 PZL Mi-2 SP-ZXT ZLS-Kraków w czasie akcji w Morskim Oku
WYMIARY, MASY I OSIĄGI
| Średnica wirnika nośnego |
14.56 m |
| Długość kadłuba |
11.94 m |
| Długość z obracającymi się wirnikami |
17.42 m |
| Średnica śmigła ogonowego |
2.70 m |
| Baza podwozia |
2.71 m |
| Rozstaw podwozia |
3.05 m |
| Masa pustego śmigłowca |
2410 kg |
| Maksymalna masa startowa |
3550 kg |
| Standardowa ilość paliwa |
600 l |
| Maksymalna ilość paliwa (z dod. zbiornikami) |
1076 l |
| Maksymalny ładunek w kabinie |
700 kg |
| Ładunek podwieszany |
800 kg | 
PZL Mi-2 SP-ZXU ZLS-Kraków w okresie funkcjonowania Lotniczego Zespołu Reanimacyjnego
Główne zmiany w śmigłowcu PZL Mi-2 plus to:
· zmodernizowane silniki GTD 350W2 o mocy 435 KM umożliwiające
lot jednosilnikowy,
· kompozytowe łopaty wirnika nośnego,
· zmodernizowana instalacje paliwowa,
· awionika firmy Honeywell i Garmin.
PZL Mi-2 Plus SP-ZXC "Ratownik 14" LPR na lądowisku w Zakopanem
Osiągi i podstawowe dane operacyjne H=500m, AW
|
PZL Mi-2 |
PZL Mi-2 Plus |
| Maksymalna prędkośc pozioma |
210 km/h |
210 km/h |
| Maksymalna prędkość przelotowa |
190 km/h |
190 km/h |
| Max. wznoszenie, MTOW |
3,5 m/sek |
5,7 m/sek |
| Max. wznoszenie jednosilnikowe |
---- |
0,95 m/sek |
| Zasięg, paliwo max, 30 min. rezerwa |
580 km |
580 km |
| Zawis bez wpływu ziemi |
900 m |
1200 m |
| Zawis z wpływem ziemi |
1600 m |
1880 m |
| Pułap |
4000 m |
4000 m |
| Zużycie paliwa |
280 l/h |
280 l/h |
| Długotrwałość lotu |
1h 56 min |
1h 56 min |
| Długotrwałość lotu |
3h 52 min |
3h 52 min |
PZL Mi-2 RL (wersja ratownictwa lotniczego)
Wersja RL jest używana zarówno przez Siły Powietrzne RP (SP RP) jak i Lotnictwo Wojsk Lądowych (LWL). Śmigłowce te pełnią dyżury ASAR (Air Search and Rescue) na obszarze całego kraju. Maszyny SP RP z zewnątrz niewiele się róznią od zwykłej wersji transportowej. Natomiast te używane przez LWL po remoncie w Wojskowych Zakładach Lotniczych Nr.1 w Łodzi otrzymały nowe ratownicze malowanie. W LWL możemy też spotkać wersję ewakuacji medycznej MEDAVAC z wymalowanymi w miejcu tradycyjnych szachownic czerwonymi krzyżami na białym tle. Pomniejszone zaś szachownice zostały umieszczone na belce ogonowej. PZL Mi-2 RL jest podstawowym smigłowcem używanym do działań SAR. Powoli jest wypierany przez PZL W3 i W3WA RL Sokół i przez cięższe Mi-8 RL.
PZL Mi-2 RL 3729 używany przez Siły Powietrzne RP
PZL Mi-2 RL 2706 używany przez Lotnictwo Wojsk Lądowych
PZL Mi-2 RM (wersja ratownictwa morskiego)
Wersja RM jest jeszcze używana przez Lotnictwo Marynarki Wojennej RP (LMW). Wyposażona w wyciągarkę przez szereg lat była ostatnią deską ratunku dla poszkodowanych na morzu. Śmigłowiec ten jednak przez swoje słabe osiągi nie zawsze był wstanie udzielić szybkiej pomocy. W latach 80-tych akcje ratownicze zaczęły wspomagać ciężkie śmigłowce morskie Mil Mi-14 w specjalnej wersji ratowniczej PS.
PZL Mi-2 RM 2706 (c/n.552706122) w pierwszym schemacie malowania.
Wciąż jednak brakowało śmigłowca ratowniczego klasy średniej. Dopiero pojawienie się PZL W3 Sokoła stało się podstawą do opracowania nowego śmigłowca ratownictwa morskiego, a zarazem następcy wysłużonych Mi-2 RM.
PZL Mi-2 RM 2950 Lotnictwa Marynarki Wojennej RP
Użytkownicy zagraniczni wersji ratowniczych:
- Czechy 
Typ: Mi-2RL
Użytkownik: Czech Air Force (Siły Powietrzne Czech)
Numer boczny: 0718
Numer seryjny:
 Typ: Mi-2S
Użytkownik: Policie (Policja Czechy)
Numer boczny: B-2745
Numer seryjny:
- Czechosłowacja  Typ: Mi-2S
Użytkownik: Zachranna Służba Praha (Pogotowie Ratunkowe Praga, Lotnictwo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Czechosłowacji)
Numer boczny: B-2832
Numer seryjny:
- Jugosławia - Meksyk  Typ: Mi-2RM
Użytkownik: Marina (Marynarka Wojenna Meksyku)
Numer Boczny: MR-302
Numer Seryjny:- NRD (DDR) 
Typ: Mi-2RM
Użytkownik: GRD Navy (Marynarka Wojenna NRD)
Numer boczny: 386
Numer seryjny (c/n.552649122)
Śmigłowiec w barwach Niemieckiego Automobilklubu "ADAC", który używał go w 1990 roku jako powietrznej karetki (Notarzt) o kodzie wywoławczym "Christoph 50". Później przekazany do Luftwaffe latał jako 94+83.
- Niemcy  Typ: Mi-2RL
Użytkownik: Luftwaffe
Numer boczny: 94+82
Numer seryjny: (c/n.562250032)
Śmigłowiec ratowniczy "SMH" (Schnelle Medizinsche Hille). Ex GDR "Black 381". - Rosja (ZSRR) - Słowacja - Turcja - Węgry
- PZL Kania
PZL Kania SN-52 XP Policja Kraków
-
PZL W3 Sokół
Śmigłowiec PZL-Sokół (podstawowe oznaczenia to W-3, W-3A) jest średnim, dwusilnikowym, wielozadaniowym śmigłowcem zbudowanym w układzie konwencjonalnym. Podstawowe parametry: 2 silniki PZL-10W o mocy 900KM każdy, 12 miejsc pasażerskich + 2 miejsca w kabinie pilotów, maksymalna masa startowa 6400kg.
Śmigłowiec PZL-Sokół może być użytkowany w dzień i w nocy, w różnych warunkach pogodowych w lotach VFR i IFR. Maksymalny pułap śmigłowca to 6000m n.p.m.. Loty mogą być wykonywane w zakresie temperatur od -40oC do +43oC.
Wysoki komfort lotu został uzyskany dzięki niskiemu poziomowi wibracji (antywibrator), skutecznemu wyciszeniu kabiny, systemom ogrzewania i przewietrzania kabiny oraz możliwością zainstalowania klimatyzacji.
Dwoje przesuwnych drzwi zapewnia łatwy dostęp do kabiny pasażersko-ładunkowej. Bagażnik umieszczony jest za kabiną pasażerską i dostępny z wnętrza śmigłowca.
WERSJA RATOWNICZA (SAR)
W tej wersji śmigłowiec oferowany jest w dwóch wariantach: ratownictwa morskiego (PZL W3 RM Anankonda) i ratownictwa górskiego.
Wersja SAR-górska wyposażona jest we wciągarkę o udźwigu 272kg, która umożłiwia jednoczesne wciąganie ratownika i osoby poszkodowanej na pokład śmigłowca. Dalsze wyposażenie może stanowić sprzęt medyczny i pierwszej pomocy, przystosowanie do desantowania, podwozie nartowe umożliwiające lądowanie na miękkim lub zaśnieżonym podłożu.
Wyposażenie wersji SAR-górska
- elektryczna wciągarka 272kg
- przystosowanie do desantowania
- podwozie nartowe
- podstawowy sprzęt medyczny
- nosze
- inne wyposażenie specjalistyczne
- reflektor SX-16 (tego wciąż brakuje na TOPR-owskim Sokole)
- ostroga do cięcia lin i przewodów 
PZL W3A Sokół SP-SXZ TOPR (tutaj już w malowaniu LPR) na lądowisku w Zakopanem
WERSJA (EMS) REANIMACYJNA
Wyposażona jest w nowoczesny sprzęt medyczny, umożliwia transport chorego wymagającego intensywnej opieki medycznej w trakcie lotu. Kabina wyposażona jest w ruchomy zestaw wózka z noszami umożliwiający wygodne lokowanie pacjenta do kabiny. Oprócz sprzętu medycznego kabina wyposażona jest w fotele dla personelu medycznego.
PZL W3R Sokół SP-SXU (tutaj z okresu użytkowania przez ZLS-Lublin)
Wyposażenie wersji reanimacyjnej
APARTURA MEDYCZNA
- Defibrilator
- Kardiomonitor
- Aparat do automatycznego pomiaru ciśnienia krwi
- Pompa infuzyjna
- Respirator
- Ssak z pojemnikiem (udrażnianie dróg oddechowych)
- Przepływomierz z nawilżaczem (dozownik tlenu)
- Zestaw reanimacyjny (zewnętrzny masaż serca)
- Walizka reanimacyjna (zestaw przyborów medycznych)
PZL W3R Sokół 0418 (egzemplarz przerobiony z transportowego W3T) Sił Powietrznych RP
WYPOSAŻENIE MEDYCZNE
- instalacja tlenowa (butle tlenowe 5szt., gniazda tlenowe, tablica
rozdzielcza tlenu, przewody tlenowe)
- szafka z umywalką i zbiornikiem z podgrzewaczem wody
- fotele personelu medycznego
- stolik składany
- szafki
- regały z aparaturą medyczną
- wieszak na pojemniki z płynami infuzyjnymi
- wózek reanimacyjny
- nosze reanimacyjne
- osłona podłogi z szynami dla wózka
- wykładzina podłogowa zmywalna
- dodatkowe oświetlenie kabiny
- lampa bezcieniowa
- zasłona w przejściu między kabinami
- zasłony w oknach i drzwiach
- radiotelefon
- dodatkowa łączność wewnętrzna
- gniazda prądu 12V/5A, 220V/50Hz
- pulpit instalacji elektrycznej
- wieszaki na ubrania
- kosz na śmieci
INNE
- wykładzina w kabinie pilotów
- gaśnica
- toporek
- izolacja dźwiękowa kabiny
- PZL W3 RM Anakonda
Wersja SAR-morska wyposażona jest w zestaw sześciu pływaków awaryjnego lądowania. Umożliwiają one utrzymanie śmigłowca na wodzie tak aby załoga mogła go opuścić, używając kamizelek ratunkowych oraz tratwy ratunkowej (6 osobowej - dwa zestawy w śmigłowcu). Wyposażona jest m.in. w GPS, radar pogodowy, boje dymne i świetlne.
PZL W3RM Anakonda 0411 (tutaj w pierwszym schemacie malowania)
Lotnictwa Marynarki Wojennej RP
Wyposażenie wersji SAR-morska
- napełniane w sytuacjach awaryjnych 6 pływaków na kadłubie śmigłowca
- elektryczna wciągarka osób lub ładunków do 272kg na wysokość do 50m
- pasy bezpieczeństwa operatora wciągarki
- kosz do wciągania osób na pokład śmigłowca z powierzchni wody (dwuosobowy)
- podwieszenie zewnętrzne ładunku 2100kg
- dwie 6-osobowe tratwy ratunkowe i kamizelki ratunkowe
- podstawowy sprzęt medyczny i pierwszej pomocy
- boje dymne i świetlne oraz radio-boje do oznaczania obszarów ratunkowych na wodzie  PZL W3WA RM Anakonda 0815 (w aktualnie obowiązującym schemacie malowania)
Lotnictwa Marynarki Wojennej RP
- Mil Mi-8
Śmigłowiec Mi-8 przeznaczony jest do transportu ładunków w komorze kabinowej lub na zawieszeniu zewnętrznym, przewozu pasażerów, żołnierzy i sprzętu wojskowego oraz wykonywania prac budowlano-montażowych jest to śmigłowiec jednowirnikowy wyposażony w pięciołopatowy wirnik i śmigło ogonowe. Napęd Mi-8 stanowią dwa wałowe silniki turbinowe TW2-117A o mocy startowej 1103 kW (1500 KM) każdy. Śmigłowiec jest eksploatowany w dwóch podstawowych wersjach: pasażerskiej mającej oznaczenie Mi-8P oraz transportowej Mi-8T. Wersja pasażerska służy do przewozu 28 pasażerów, poczty oraz ładunków o niedużych wymiarach. W wersji transportowej Mi-8T przewozi ładunki o masie do 4000 kg lub 24 pasażerów. Na zamówienie buduje się również odmianę śmigłowca o podwyższonym komforcie do przewozu 11 pasażerów.
Mil Mi-8 RL 628 13 Eskadra Lotnictwa Transportowego Kraków-Balice Siły Powietrzne RP
Zarówno wersja pasażerska, jak i transportowa, mogą, być przebudowane na wersję sanitarną, służącą do transportowania 12 leżących chorych i pracownika służby zdrowia lub do przewozu dużych ładunków o masie do 3000 kg na zewnętrznym zawieszeniu. Istniejące warianty śmigłowca wyposażone są ponadto w elektryczną wciągarkę, która umożliwia za pomocą pokładowego dźwigu załadunek do śmigłowca lub wyładunek z niego. ładunków o masie do 150 kg. Załoga śmigłowca składa się z dwóch pilotów i mechanika pokładowego.
Mil Mi-8 MEDAVAC 611 Lotnictwa Wojsk Lądowych
Śmigłowiec Mi-8 zapewnia wysokie bezpieczeństwo lotu, ponieważ :
- wyposażony jest w dwa silniki o wysokim stopniu niezawodności
- zdolny jest do lotu na jednym tylko silniku, a przy obydwu nie sprawnych silnikach możliwe jest lądowanie autorotacyjne
- komory silnikowe i komora przekładni głównej oddzielone są przegrodami przeciwpożarowymi, z których każda chroniona jest skuteczną izolacją przeciwpożarową; w najważniejszych systemach i układach wyposażony jest w podwójne agregaty i instalacje
- wyposażony jest takie w skuteczną instalację przeciwoblodzeniową łopat wirnika i śmigła, wlotów powietrza do silników oraz szyb kabiny przed pilotami, co umożliwia lot w warunkach sprzyjających oblodzeniu
- ma napęd podstawowych agregatów od przekładni głównej, a to zapewnia ich pracę nawet w razie uszkodzenia obu silników
- w awaryjnych sytuacjach umożliwia szybkie opuszczenie kabiny pasażerskiej i kabiny załogi.
Śmigłowiec znajduje się w eksploatacji od wielu i w tym czasie zdobył sobie reputację jednej z najbardziej udanych konstrukcji biura M. Mila.
Wersja sanitarna
Przeznaczona jest do przewozu leżących chorych i rannych. W tej wersji w ładowni Mi-8T ustawia się 12 noszy wzdłuż boków kadłuba, po 6 z każdej strony, w trzech poziomach. Po obu bokach kadłuba znajdują się po 2 butle tlenowe o pojemności 7,5 l każda, do których w razie potrzeby podłącza się maski tlenowe. Z prawej strony kadłuba znajduje się stolik dla leków, a obok niego siedzenie pracownika służby zdrowia. Nad stolikiem zawieszony jest zbiorniczek dla gorącej wody o zawartości 6,5 l. Oprócz tego w kabinie znajduje się torba sanitarna, wiadro, środki dezynfekcyjne, pojemnik dla 6 butli tlenowych, umywalka i inne. W kabinie możliwy jest przewóz chorych siedzących i leżących. W tym przypadku zamiast kilku noszy ustawia się siedzenia.
Wersja ratownicza
Używana jest do różnego rodzaju akcji ratowniczych na lądzie i na morzu. Polskie Ratownictwo Okrętowe dzierżawiło jeden śmigłowiec Mi-8 do akcji na morzu o znakach rejestracyjnych SP-SXR od firmy Aeropol. Śmigłowiec mógł np. zabrać rozbitka bezpośrednio z wody, dokonując tej operacji z zawisu na wysokości do 25 metrów.
Użytkownicy zagraniczni wersji ratowniczych:
- Bułgaria
- Czechy
- Indie
- Jugosławia
- Niemcy
- Rosja (ZSRR)
- Słowacja
- Mil Mi-14 PS
Mi-14PS (poiskowo - spasatielnyj, Haze-C). Zdjeto z niej system poszukujaco-celowniczy i uzbrojenie, za to moze zabrac na poklad 19 rozbitkow oraz dwadziescia tratw ratowniczych. Tratwy te moga byc zrzucone rozbitkom, a nastepnie polaczone w tzw "pociag" i holowane przez smiglowiec. Na pokladzie smiglowca znajduja sie tez plywajace pojemniki z zapasem kocow, zywnosci, lekarstw itp. W dwukrotnie szerszych nizw Mi-14PL drzwiach na lewej burcie kadluba znajduje sie wyciagarka o udzwigu 300 kg, z koszem dla ratownika i dwoch rozbitkow.
Mil Mi-14 PS 1016 Lotnictwa Marynarki Wojennej RP
W wygladzie zewnetrznym, jesli porownac Mi-14PL, smiglowiec poszukujaco-ratowniczy nie ma magnetometru, ma wentylator na prawej burcie, wspomniane jus szerokie drzwi na lewej burcie, a takze dwa duze leflektory zalozone po obu stronach przodu kadluba. W skladzie zalogi operator uzbrojenia zostal zastapiony przez ratownika.
Smiglowce Mi-14PS poznych serii produkcyjnych maja pod belka ogonowa gondole z kamera telewizyjna wykorzystywana do prowadzenia obserwacji (jest juz trzecia gondola, w dwoch pozostalych kryje sie antena DISS-15 oraz reflektor).
- Mil Mi-17
- Robinson R-44
Śmigłowiec R44 Raven I został stworzony dla klientów oczekujących doskonałości i doceniających możliwość szybkiego przemieszczania się . Prosty w konstrukcji, zapewnia jakość kosztownego turbinowego śmigłowca za dostępną cenę konstrukcji z silnikiem tłokowym. Jego zgrabna konstrukcja, imponująca prędkość lotu i nieporównywalna niezawodność stwarzają doskonałe rozwiązanie komunikacyjne w dzisiejszej błyskawicznie zmieniającej się rzeczywistości.
Dostępny luksus definiuje R44 Raven. Standardowe wyposażenie zawiera doskonale dopracowany regulator obrotów wirnika, trwały hamulec wirnika, dodatkowy układ paliwowy dla poszerzenia wszechstronności zastosowania i zwiększenia zasięgu lotu, efektywny system ogrzewania i odraszania oraz hydrauliczne wspomaganie sterownic , które całkowicie eliminuje drgania sterownic dla zapewnienia spokojnego, relaksującego lotu.
Robinson R-44 Raven II SP-GWW Polinar S.A. w Morskim Oku
Wyjątkowy, aerodynamiczny kształt R44 Raven pozwala na osiąganie prędkości przelotowej aż do 240 km/h przy średnim zużyciu paliwa tylko ok. 50 litrów na godzinę lotu. Układ kabiny to wygodna konstrukcja foteli "dwa plus dwa" z demontowalnymi lewymi sterownicami , a ponieważ wewnątrz nie zmontowano żadnych przegród pomiędzy siedzeniami, zapewniono nadzwyczajną, panoramiczną widoczność dla wszystkich pasażerów. R44 jest również dostępny z wyposażeniem do wykonywania misji specjalistycznych. R44 w wersji Clipper posiada zamontowane na stałe lub awaryjne, napełniane pneumatycznie pływaki w celu wykonywania lotów nad wodą; R44 w wersji policyjnej ma zainstalowane całe wyposażenie technologiczne potrzebne dla skutecznej ochrony prawa z powietrza; R44 w wersji IFR Trainer posiada rozbudowany panel przyrządów, na którym umieszczono wszystkie instrumenty potrzebne do przeprowadzenia szkolenia i treningu pilotów w zakresie lotów IFR ( wg. przyrządów ) oraz R44 Newscopter, który jest pierwszą latającą platformą zaprojektowaną specjalnie dla prowadzenia wysokiej jakości telewizyjnych transmisji "na żywo". Nacisk producenta na jakość, niezawodność i właściwości uczyniły z R44 Raven najlepiej sprzedający się helikopter na świecie. Ma on o wiele mniej wypadków spowodowanych awarią silnika lub płatowca niż inne lekkie helikoptery i co najważniejsze ma najniższy koszt operacyjny na milę lotu wśród wszystkich helikopterów.
Samoloty:
- PZL M-20 Mewa
PZL M-20 Mewa SP-MXA Lotnicze Pogotowie Ratunkowe
- Piaggio P-180 Avanti
Piaggio P-180 Avanti SP-MXH Lotnicze Pogotowie Ratunkowe
|
